کتاب «حافظه: یک تاریخچه» (Memory: A History) اثری ارزشمند در بررسی سیر تحول مفهوم حافظه در تاریخ فلسفه است. این کتاب تصویری جامع از تطور این مفهوم در مکاتب مختلف فلسفی ارائه می‌دهد و حاصل همکاری گروهی از پژوهشگران برجسته به سردبیری دیمیتری نیکولین است. این مجموعه در سال ۲۰۱۵ توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر شده و جایگاهی شایسته در میان آثار فلسفی معاصر درباره حافظه دارد.

کتاب The Physics of The Healins تالیف جان مک گینیس ترجمه ای از بخش طبیعیات کتاب شفا است که از متن عربی اصلی شفا انجام داده است و عمدتاً به بررسی حرکت طبیعی می پردازد.

این مجموعه شامل دوازده مقاله است که در کنفرانس مؤسسه واربورگ در مارس ۲۰۱۳ ارائه شده است. در مقدمه، پیتر ادامسون و پیتر پورمن بیان می کنند که هدف این مجلد، درک رابطه بین دو رشته فلسفه و پزشکی در دوره ای است که بیشترین همپوشانی وجود داشته است، تا حدی مدل تدریس اسکندرانی که مطالعه پزشکی را در کنار فلسفه قرار میداد، و پرداختن به استدلال های فلسفی و پزشکی در دو ژانر متن بی تأثیر نبوده است. این مطالعه ای است در مورد پذیرش جالینوس و درواقع اعتراضات علیه مواضع ابن سینا. آنچه ویراستاران نشان میدهند این است که اغلب نقد فلسفه در کنار نقد نظریه پزشکی قرار میگرفت؛ این تعجب آور نیست، زیرا حوزه های مطالعاتی - مانند آناتومی، جانور شناسی و داروشناسی - که برای پزشکی اهمیت زیادی داشتند زیر شاخه های فلسفه محسوب می شدند، تا جایی که دومی مقوله ای بود که کل «علم » را در جهان باستان در برمیگرفت. بسیاری از مسائل مطرح شده در مقدمه توسط پیتر ای. پورمن در مقاله اول با عنوان «مباحث فلسفی در گفتمان پزشکی عربی قرون وسطی: مشکلات و چشم ‌اندازها» مورد بررسی قرار گرفته است.

کتاب «علم و دین در مصر مملوکی: ابن‎نفیس و کشف گردش خون ریوی» (Science and Religion in Mamluk Egypt: Ibn al-Nafis and the Pulmonary Transit of Blood) اثر ارزشمند دکتر نهیان فانسی، استاد مطالعات تاریخ پزشکی در دانشگاه اکستر، در سال ۲۰15 توسط انتشارات راتلج (Routledge) در 200 صفحه به زبان انگلیسی منتشر شده است. این اثر پژوهشی عمیق و تحلیلی درباره ابن‎نفیس قرشی و نظریه پیشگامانه او در زمینه گردش خون ریوی است که با رویکردی میان‌رشته‌ای، تعامل علم و دین در عصر مملوکی را بررسی می‌کند.

محمد بن زکریای رازی (۲۵۱–۳۱۳ قمری) از نادر چهره‌های تاریخ تمدن اسلامی است که در دو حوزۀ فلسفه و علم به‌گونه‌ای ژرف و تأثیرگذار فعالیت کرد که میراث او تا سده‌ها پس از مرگش نیز الهام‌بخش اندیشمندان شرق و غرب بود. کتاب  «محمّدِ زکریای رازی» Abū Bakr al-Rāzī) (از مجموعه اندیشمندان برجسته سده‌های میانه نوشتۀ پیتر آدامسون استاد برجستۀ فلسفۀ دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ و پژوهشگر نام‌آشنای حوزۀ فلسفۀ اسلامی)، که در سال ۲۰2۱ توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر شد، یکی از جامع‌ترین تحلیل‌های غربی درباره این اندیشمند ایرانی است. این اثر نه‌تنها نظام فکری رازی را واکاوی می‌کند، بلکه جایگاه او را به‌عنوان پزشکی حاذق، شیمیدانی نوآور، و فیلسوفی جسور در بستر تاریخ علم و فلسفه تثبیت می‌نماید.

مطالعه کتاب پزشکی اسلامی قرون‌وسطی، تاریخ پیچیده و غنی را نشان می‌دهد که اغلب نادیده گرفته شده است. دانشمندان نظرات متفاوتی درباره‌ی سهم پزشکان مسلمان دارند، به‌طوری‌که برخی مانند مانفرد اولمان در کتاب طب اسلامی، استدلال می‌کنند که پیشرفت‌های آن‌ها حداقل و عمدتاً وابسته به دانش یونانی بوده است. در مقابل، دیگران تأثیر قابل‌توجه پزشکی اسلامی قرون‌وسطی بر توسعة شیوه‌ها و نظریه‌های پزشکی که بر اروپا و فراتر از آن تأثیر گذاشته است را شناسایی کرده‌اند. کتاب «پزشکی اسلامی دوره میانه»، یکی از این کتاب‌ها است که در سال 2007 جایزة مطالعات خاورمیانه را از انجمن دوستی بریتانیا و کویت دریافت کرد. هر دو نویسندة این کتاب، جزء مهم‌ترین پژوهشگران غربی تاریخ پزشکی مسلمانان هستند.

نویسنده (جیم الخلیلی) در کتاب «بیت الحکمه: چگونه علم عربی دانش باستان را حفظ کرد و رنسانس را به ما بخشید» به نقش محوری دانشمندان عرب در حفظ و تقویت دانش باستانی در قرون وسطی پرداخته است. این اثر سهم قابل توجهی از این دانشمندان در زمینه های مختلف، از جمله ریاضیات، نجوم، پزشکی، و فلسفه که در پر کردن شکاف بین جهان باستان و رنسانس بسیار مهم بود، برجسته می کند.

کتاب عناصرِ طبیعیاتِ ابن سینااثر آندرئاس لَمِر بیستمین عنوان است در سلسله انتشاراتِ مطالعات یونانی-عربی والتر دِ گرویتر. این سلسله انتشارات، شامل ویراست‌های انتقادی (همراه با ترجمه) و تک‌نگاشت‌ها، به مطالعات روی متن‌های علمی و فلسفیِ جهان کلاسیک و جهان اسلام اختصاص دارند که در لباسِ زبانِ عربی به ما رسیده‌اند.